sangoescamlaos.reismee.nl

Dagje pretpark

Vrijdag, 20 maart. Het standby-bijven heeft opgebracht:  als alles goed is vertrek ik op maandag 23 maart naar huis (aankomst op dinsdag) ipv donderdag (vrijdag). Ik berust.
De vuilbak waar ik mijn voorbereidselen met een kordate "de boom in" heb gekieperd, is naar de hoek van de kamer gedegradeerd en puilt uit van de nuttige, maar helaas ook onbruikbare info. Ik voel me wat schuldig. Allez bon. We gaan nog ne keer 'kieken' in de half-verscheurde en verfrommelde bladeren. Tijd om de strijdbijl te begraven. 'Angkor Wat', wat hét hoogtepunt van deze reis moest worden... in zo 'n kleine tijdsspanne... Waarom ook niet? Ik ben hier nu toch. Van zitten kniezen op een hotelkamer is nog nooit iemand beter geworden. Da's dan ook weer beslist.

Zaterdag, 21 maart. De dag start zoals gewoonlijk met een gezond ontbijtje en het lezen van de krant. Maar liefst niet te lang vandaag. Drukke dag. Angkor Wat enzo. En het liefst nog met de vélo. Even een snelle berekening gemaakt : alles samen een 30-tal kilometer. Haalbare kaart dus. Best niet te laat starten ook, nu de temperaturen nog enigszins draagbaar zijn. Wat zegt de gazet vandaag? Ha? Kijk eens aan. Een spiksplinternieuwe maatregel met ingang van 22 maart, ook wel 'morgen' genaamd: passagiers die naar, van of door Thailand reizen hebben naast een goede reisverzekering ook nog het volgende nodig: een 'health certificate', uitgereikt binnen de 72 uur vóór vertrekdatum, waarin bevestigd wordt dat ze niet lijden aan het covid-19-virus (even rap en vrij voor u vertaald). Zonder beide documenten : geen boarding-pass, en dus ook niet op de vlieger. Mijn hersenen slapen nog wat. Ik dwing ze met me mee te denken. Okee, ik vertrek op 23 maart, dus ná ingang van de nieuwe maatregel. Check. Ik reis naar, van of door Thailand. Check. Samengevat: ik heb prijs. Mijn ontbijt begint zich te keren in mijn maag. Nondemiljaardedju toch. Okee, is er een dokter in de zaal ? Iemand? Niemand dus. De receptie van het hotel denkt met me mee, maar hoort het duidelijk in Keulen donderen. Dat ook nog. Misschien eens de kliniek om de hoek proberen? Ik grabbel al mijn officiële documenten bij mekaar en werk op automatische piloot. We zijn intussen nog geen 8u in de morgen. Ik verwacht er niet veel van, tot ik de chaos aan de kliniek zie. Allemaal blanke en lijkbleke wezens met bedrukte gezichten onder hun mondmaskers. Ik ben aan het juiste adres. Iedereen helpt mekaar waar hij kan. Ik sta er duidelijk niet alleen voor. Hoe zal de rest van mijn dag er uitzien? Wel, geniet u even met me mee : eerst volgens de regels van een pretpark gehoorzaam aanschuiven en aanmelden bij de receptie, betalen, temperatuur laten opnemen, een RX van de longen, een bloedonderzoek, een paar uur wachten op de resultaten hiervan, intussen een beetje doodgaan van binnen, de resultaten van beide door een dokter laten bekijken en beoordelen, nu écht wel sterven bij het zien van de gefronste wenkbrauwen en bezorgde blik, om uiteindelijk - na veel vijven en zessen - hét broodnodige 'certificate' in je handen gedrukt te krijgen. Met officiële stempel en al : "she has no sympton suspected COVID-19 now". Ik zou iedereen wel willen kussen of knuffelen, maar - ook hier - mag dat intussen niet meer. Ik mag alvast naar huis met een medisch dossier, inclusief bloedresultaten en een megagrote RX die niet eens in mijn rugzak zal passen. Wat een dag. Ik ben stikkapot.

Zondag, 22 maart. Vandaag zou in principe nog een Angkor Wat-mogelijkheid kunnen zijn. Maar mijn kop staat er niet naar. Niet meer. De situatie verandert hier elke dag. Ik vertrouw het niet meer. Ik wil mijn paspoort ook helemaal niet als waarborg voor een fiets geven. No way dat de één of andere kwiet dat nog eens zou kwijtspelen, zo één dag voor vertrek. Echt niet. Ik blijf vandaag liever wat 'rond de deur'. Want als ze nu wéér wat nieuws bedenken, dan wordt het wel héél erg spannend. Another day at the office dus. Ik berust. Opnieuw.

Morgen spannende dag dus. Ik ben helemaal voorbereid. Met medisch dossier en al. Hopelijk tot heel binnenkort. En dank je voor het meevolgen. We zwaaien dan wel eens naar mekaar. Vanop anderhalve meter was het, zeker? Ik zal me nog moeten verdiepen in de nieuwe regeltjes...

San

Reacties

Reacties

Carolus van langs de vaart

Dag Tante San, gisteren Jesus tegen gekomen aan de winkel. Rijst, bloem en wc-papier liggen klaar, en je hernieuwde residentie is ontsmet! Goeie terugkomst!

jezus

hey,
na jouw berichtje deze middag waarvan ik nu niet weet of het een 'graptje' is (Thailand sluit zijn grenzen en vlucht terug is geannuleerd) heb ik voorzichtig de minder 'blijde boodschap' gaan verkondigen aan het raam van oma. Ik MOEST binnenkomen, wat ik, met sjaal rond de mond en handschoenen aan, braaf gedaan heb. Na de rammeling die ik deze week van haar gekregen heb omdat ik te luid aan de telefoon gepraat had, ben ik wat gehoorzamer geworden. Enfin, binnen was natuurlijk de eerste vraag of haar kakkernestje nog wel thuis zal geraken overmorgen, wat ik 'heel voorzichtig' heb ontkend, of toch minstens met een aan de zekerheid grenzende geloofwaardigheid.
Ze moet niet treuren, er komt wel een oplossing. Alleen, ik kan je nu echt niet zelf komen terughalen, dat gaat verder dan mijn perimeter.
Ik mag wel dag en nacht (officieel) de deur uit van prof. Vandekerckhove van het ROde Kruis maar tot in Cambodja krijg ik dat niet uitgelegd.
Enfin, best dat jouw plantjes water hebben gekregen van onze ongehoorzame moeder die ondertussen jouw huis heeft gepoetst 'omdat ze zoveel voor mij doet en niet uit evenwicht wil geraken'... Je moet het maar kunnen uitleggen he? We hebben toch even moeten glimlachen toen ze de reden van haar trip naar Brugge heeft uitgelegd en dat terwijl iedereen IN ZIJN KOT moet blijven.
We zullen dus morgen aan een nieuwe week starten, een week waarvan we nog het einde niet kunnen voorspellen maar hopelijk een week waarin je thuis geraakt, anders moeten we stilaan vrezen. Dus, mocht ik iets kunnen betekenen, dan hoor ik het graag, ok? Financiële bijdrages, morele steun,... ik verneem het wel.
hou je taai en tot gauw!
Jezus

Lotte

Dag San, wat een toestanden toch he. Ik vind het jammer voor je dat je reis nu vlugger voorbij is MAAR ben blij dat we je terug save in ons land zullen verwelkomen. X

Nancy

Heila, laat iets weten als ge terug zijt ' in 't rustige Brugge ' ! 't Is echt heeeeeeeel kalm... wen eraan... da's voor even(tjes)... Groetjes.

San F

@ alle (on)geruste zielen - UPDATE: goed nieuws en slecht nieuws. U bent een tijdje van mij verlost (voor sommigen was dít het goede nieuws). Alle vluchten naar België en daarbuiten zijn gecancelled . Ik zit (muur)vast. De ambassade van België werkt aan een oplossing. Timing? Geen idee. Één week? Twee? Heel erg spannend alvast 😋

hermine

Hey San! laat je ons even een stand van zaken? je huisje is gekuist! Spic en Span las ik hier net, KOM NAAR JE KOT!! ;)

Ipiripis

Hei Sandra,
Hou ons op de hoogte. Probeer toch te genieten van de kleine dingen, ook al is het nu miserie.
Als het een troost kan wezen, hier is het echt wel koude wind. brrr
thumbs up !

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!